De Wereld op z'n Kop:
Antipodisme

Antipodisme is geen stijlnaam die Briels van buitenaf kreeg toegewezen. Het is een begrip dat hij zelf formuleerde om te beschrijven wat hij al jaren deed: twee uitersten samenvoegen tot een geheel dat groter is dan de afzonderlijke delen.

Oorsprong en Betekenis

Het woord antipode verwijst naar twee punten die lijnrecht tegenover elkaar liggen op een bol. Briels gebruikt dat beeld voor zijn kunstopvatting: ernst en humor, intieme emotie en monumentale schaal, eenvoud en complexiteit. Die combinaties strijden niet in zijn werk, ze versterken elkaar.

Briels introduceerde het Antipodisme als eigen stroming in zijn volwassen carrière, nadat hij een figuratieve basis had opgebouwd in Nederland. De stijl is onmiskenbaar: expressieve menselijke figuren, kleurpaletten die niet de werkelijkheid kopiëren maar een emotionele logica volgen, composities die meerdere verhalen tegelijk vertellen. Elk werk nodigt uit tot herlezen.

Invloeden: Van COBRA tot de Cariben

De COBRA-beweging (1948–1951) toonde dat Europese kunstenaars buiten de academische kaders konden werken: expressief, intuïtief, zonder hiërarchie tussen figuur en achtergrond. Briels deelt die vrijheid, maar voegde er een laag van narratief en humor aan toe die COBRA doorgaans mist. Zijn figuren zijn geen spontane vormen, ze dragen rollen, houdingen, een standpunt.

De Latijns-Amerikaanse invloed is concreet en documenteerbaar. Briels werkte en exposeerde in de Cariben en Latijns-Amerika, en dat is terug te zien in zijn kleurgebruik en compositieopbouw. De zeefdruk Antigua, a bay a day uit 2000 — editie 132 uit 175 stuks, 95 bij 110 centimeter — is daarvan een direct bewijs: tropische kleuren, een ritmische compositie, de sfeer van een eiland dat elke dag een nieuw gezicht toont. In 2008 volgde een museumtentoonstelling in Shanghai. Zijn werk exposeerde op vijf continenten.

Media en Techniek

Briels werkt in meerdere media, en dat is geen artistiek statement maar een praktische keuze: elk medium legt een andere eigenschap van zijn beeldtaal bloot.

Bij zijn zeefdrukken worden kleuren laag voor laag aangebracht, elke kleur een aparte drukgang. In de collectie is dat goed zichtbaar: Algunos Gentes Hacen la Comedia (kleurenzeefdruk 97/175, 104 bij 155 cm, 2005) heeft een kleurdiepte die je alleen begrijpt als je het werk van dichtbij bekijkt. De lagen zijn niet perfect op elkaar uitgelijnd; die lichte verschuiving is onderdeel van het procédé.

Het 3D wandobject Yellow Beard of Vegas (acryl op hars, 49 bij 49 bij 7 cm, 2000, editie 4/50) laat een andere kant zien. Het hars geeft een reflectie die op doek onmogelijk is, en de 7 centimeter diepte maakt van het werk een aanwezigheid in de ruimte in plaats van een vlak beeld.

Een Briels in huis is een werk dat je anders ziet naargelang het licht, de tijd van de dag en je eigen stemming. Dat is precies wat hij beoogt.